29-05-2025 De woningcrisis onder de loep nemen en van satirisch commentaar voorzien: dat is wat het Alkmaarse theatercollectief Blauwdruk wil doen met hun nieuwe Op Grond van Leven. En waar kan dat beter dan op een plek die de crisis letterlijk verbeeldt, een vrijwel leegstaand appartementencomplex. "Deze voorstelling staat symbool voor een boel dingen die aan de hand zijn in de wereld."
Binnen in het appartementencomplex aan de Picassolaan in Alkmaar zijn de leden van Blauwdruk nog druk bezig met de voorbereidingen. Spelers Romijn, Tijn, Bram en Thor spreken samen met regisseur Belle de hele voorstelling nog een keer door om de puntjes op de i te zetten.
Een korte pauze tussen twee zinnen, een extra woord op het juiste moment – maanden van intensieve voorbereiding komen samen in deze laatste repetitie.
‘Wonen in de breedste zin van het woord’
Met Op Grond van Leven kiest Blauwdruk voor een urgent en maatschappelijk beladen onderwerp: de woningcrisis. “Het gaat voor ons heel erg over wonen in de breedste zin van het woord”, vertelt Tijn.
“Er is veel te doen over de verbondenheid met een stuk grond. Dat speelt in de woningcrisis hier. Maar ook in zorgen over immigranten en grensconflicten zoals in Gaza en Oekraïne, waar het draait om de vraag van wie het land is.”
En daar draait Op Grond van Leven om: van wie is welk stukje land? Het binnendringen van een ‘vreemdeling’ zorgt namelijk voor een familietragedie met fatale afloop. “Deze voorstelling staat symbool voor een boel dingen die aan de hand zijn in de wereld”, aldus Tijn.
De keuze voor de locatie aan de Picassolaan is allesbehalve willekeurig. Het merendeel van de appartementen staat leeg, slechts enkele worden tijdelijk bewoond door mensen die er antikraak verblijven, in afwachting van de geplande sloop. Ooit deed het complex dienst als asielzoekerscentrum.
“Deze plek staat symbool voor waar ons stuk over gaat. Het zijn fantastische appartementen, maar bijna alles staat leeg. Terwijl we midden in een woningcrisis zitten.”
De spelers maken tijdens de voorstelling ook gebruik van de leegstaande gebouwen. Ze kunnen op de balkonnetjes komen, zich van achter de ramen laten zien en zelfs op het dak gaan staan. “Daarmee wordt het ook dynamisch”, zegt Tijn.
Ondanks dat het stuk op twee bloedserieuze Griekse tragedies is gebaseerd, zit er toch veel humor en snelheid in. Het resultaat is volgens Tijn ‘een totaal van de pot gerukte voorstelling’. “Er zit wel iets zwaarmoedigs in, maar wel met een flinke knipoog naar de hedendaagse woonproblemen.”
