Op zandafgraving De Zanderij in Castricum verschijnt een vrouw. Ze zit tot haar middel ingegraven in een zandheuvel. De zon schijnt. Een bel klinkt. Een nieuwe dag begint.
Het iconische gezelschap Dood Paard speelt het legendarische stuk Happy Days van de Ierse schrijver Samuel Beckett — een wereldberoemd, verrassend geestig en ontroerend stuk dat je hier beleeft zoals het bedoeld is: buiten, midden in het landschap.
Tussen hoop en zand
In een zandheuvel zit Winnie. Vast. Tot haar middel. Naast haar scharrelt haar man Willie. Veel zegt hij niet. Maar Winnie praat des te meer. Ze poetst haar tanden, stift haar lippen, rommelt in haar tas — alsof het een doodgewone dag is.
En dat ís het ook. Of toch niet?
Terwijl de wereld om haar heen langzaam lijkt stil te vallen, blijft Winnie opgewekt. Ze maakt grapjes. Ze flirt. Ze houdt vol. Tegen beter weten in misschien — maar ze houdt vol. Aan het einde van het stuk steekt alleen nog haar hoofd boven het zand uit, maar haar optimisme blijft onverwoestbaar.
Happy Days is een verhaal over mensen zoals wij. Over doorgaan als het tegenzit. Over hoop houden. Over jezelf mooi maken, zelfs als niemand kijkt. Over praten om de stilte te verdrijven.
Grappig, schrijnend en verrassend herkenbaar.
Theater op een plek waar alles samenkomt
De Zanderij is een zandafgraving waar nieuwe woningen worden gebouwd. De wereld bouwt door, nieuwe woningen, nieuwe fases van mensenlevens. En intussen is daar Winnie. Terwijl haar mogelijkheden tot het uiterste beperkt zijn blijft ook zij vooruitgang zien. De plek maakt voelbaar waar het stuk over gaat: tijd, vergankelijkheid en de kunst van het volhouden. Hier presenteren we Becketts klassieker rauw, dichtbij en wonderlijk actueel.
Absurde oefening
Voorafgaand en na de voorstelling kan je deelnemen aan een installatie geïnspireerd op het werk Counting the rice van Marina Abramović, een prominente performancekunstenaar bekend om werken waarin zij het uithoudingsvermogen en de grenzen van lichaam en geest onderzoekt. We nodigen je uit om tijdens deze oefening het waarom te laten varen en te ervaren wat het met je doet. Een absurde oefening, waarmee je hoopvol aan de slag gaat met iets dat op het eerste oog zinloos lijkt. Maar is dat het ook?
Dit programma-onderdeel is gemaakt in samenwerking met Bureau Stennis.
Over de makers
Dood Paard is al jaren een van de meest eigenzinnige toneelgezelschappen van Nederland. Ze spelen grote teksten met lef, humor en een scherpe blik op de wereld. Altijd intelligent, maar nooit afstandelijk. Ze geloven in de kracht van verbeelding — en in de veerkracht van mensen.
Ze werken als collectief, met een vaste kern en terugkerende spelers. Dat zorgt voor hecht samenspel en voorstellingen die tegelijk doordacht én levend aanvoelen.
In de pers
"Topper illustreert Winnies onvermoeibare optimisme met een strakke glimlach die haar gezicht nauwelijks verlaat. "
"...met haar geweldige mimiek transformeert Topper in een seconde van woedende vrouw naar een angstig, klein meisje in een veel te grote, redeloze wereld."
"Briljant is de mimiek van Topper: ze tuurt naar het puntje van haar neus, naar haar de wenkbrauwen, ze steekt haar tong uit. Haar ogen bewegen mee."
"Dood Paard heeft een sterke traditie in het afstoffen en briljant hergebruiken van klassieken"
★ ★ ★ ★ Theaterkrant over Op Hoop van Zegen
"De kunst waarmee Dood Paard zijn meesterwerk ten tonele brengt, met vlot acteerwerk en een beklemmende scenografie, is eveneens van een indrukwekkend niveau."
★ ★ ★ ★ Volkskrant over Op Hoop van Zegen
