Volkskrant 16-08-2021, Het thema van de toekomst van de boerderij wordt in Mestmoeders mooi ingebed in het persoonlijke drama.
De mannen zijn dood of verdwenen, de vrouwen moeten de boel draaiende zien te houden. Vier generaties boerinnen maar liefst, van achterkleindochter tot overgrootmoeder. Deze vrouwen zijn te zien in Mestmoeders van Peergroup, afgelopen week te gast op Karavaan Festival.
Wederom een boerendrama. Niet alleen in het publiek debat gaat het over boeren en hun toekomst, ook in het theater. Herman van de Wijdeven schreef de tekst, in regie van Jos van Kan wordt het stuk gespeeld in open weilanden, op een schuin oplopende houten vlonder.
De vrouwen staan aan de vooravond van de begrafenis van de jonge Jorre. Hij heeft zich tegen een boom doodgereden, waarmee de beoogde opvolger van het boerenbedrijf is weggevallen. Van echte rouw lijkt gek genoeg geen sprake, de vrouwen hebben het vooral over hun onderliggende verhouding en wat te doen met de boerderij: groeien of omschakelen naar kleinschalig. Na dat wat stroeve begin wordt dat thema mooi ingebed in het persoonlijke drama van de vrouwen.
De vier actrices spelen stuk voor stuk uitstekend, en niet te zwaar op de hand. Wendell Jaspers is de stoere boerin die eerst haar man en nu ook haar zoon heeft verloren maar stug doorzet, José Kuijpers haar veel losser in het leven staande moeder. Leny Dijkstra is de bijna al afwezige overgrootmoeder en Daisy Hagendoorn speelt de jongste telg. Van de Wijdeven schreef mooie zinnetjes, zoals in de aangrijpende scène tussen Kuijpers en Dijkstra over dementie. ‘Wanneer begint dat, ma, het krimpen van de wereld?’’
De jongste dochter ziet uiteindelijk voor zichzelf een toekomst in het bedrijf: kleiner, natuurlijker, schoner. Aan het slot gaat de kist het graf in: met de dode zoon begraven de vrouwen ook hun verleden.
Mestmoeders
Theater
★★★★☆
Door Peergroup, tekst Herman van de Wijdeven, regie Jos van Kan.
10/8, Karavaan Festival, Zuidschermer.
