Volkskrant 30-05-22, Het conflict dat de voorstelling op smaak moet brengen, de aarzeling tussen gewin en moraal, vervaagt. Blijft over: eendimensionaal muziektheater rondom onze olieverslaving.
Zon tegen en een straffe zeewind: het zijn de charmes van een strandopera bij Bergen aan Zee. De gestileerde steven van een olietanker wordt er op natuurlijke wijze gezandstraald; containers en vaten liggen postapocalyptisch rondom. Kaapdiegoeiekoop heet de openingsvoorstelling van het Karavaan Festival voor locatietheater in Alkmaar en omstreken. In juni, bij Oerol op Terschelling, wordt deze anticonsumptietirade hernomen.
Kunst en engagement vormen geen vanzelfsprekend huwelijk. Zelfs niet als de tekstschrijver Jibbe Willems heet, de taalmagiër die met Kaapdiegoeiekoop een punt zet achter de trilogie Eilanden. Net als voor Dijkdrift en Aardappelvreters heeft Willems een speciaal dialect gebrouwen. De hoofdpersoon, een kapitein die is gestrand met een schip vol vervuilde olie, praat Neder-Koloniaals: Nederlands doorspekt met Papiaments en Sranantongo. ‘Geld es geld. Ook as ’t stinkie doe.’
Het is zo’n moment waarop het publiek even lacht. Want hoe geweldig de acteur Guus van der Steen zich ook inspant, wind en branding werken tegen. Zo vervaagt het beetje conflict dat de voorstelling op smaak moet brengen, de aarzeling tussen gewin en moraal. Blijft over: eendimensionaal muziektheater rondom onze olieverslaving.
Componist Frank Wien schreef een grappig verzekeraarskoor en een vet aangezet klimaatontkennerskoor (‘We mogen niks meer van die deugers’). Hij verkent gradaties van spreekzang en levert hier en daar een lied. Volgens de makers bezingt Kaapdiegoeiekoop ‘het einde van een tijdperk waarin we zonder schaamte eindeloos tevreden konden zijn’. Mag dat voortaan ook zonder een Greta Thunberg die in gele oliejas komt preken voor eigen parochie?
Kaapdiegoeiekoop
Door Silbersee en Gouden Haas, i.s.m. Slagwerk Den Haag en Consensus Vocalis. Regie: Gienke Deuten
Muziektheater
★★☆☆☆
