Vier zeelui zijn hun schip kwijt en proberen wanhopig weer het water op te gaan. Bij de ambachtsmolen aan het water ontvouwt zich een voorstelling vol rauwe teksten, kleine liedjes, zilte zeemannen, bulderende koren, imposante schepen en adembenemende filmische beelden.
Ik ben een zeeman.
Zie je dat dan niet?
Ik ben een zeeman.
Ik heb gevaren
Op boten
Schepen
Sloep
Kist
De wind door mijn kop
Het zout in mijn haren
Ik heb elk water betreden
Alle gevaren bevaren
Ik blijf altijd droog
Want als je zinkt
Dan zijn de poppen
Aan het dansen
Dan gaan er koppen rollen
Op mijn schip
Boot
Sloep
Kist
Vind je geen water
Ik zal niet geraakt worden door tranen
Want ik ben een zeeman.
Zie je dat dan niet?
In Een zeeman wordt niet nat volg je een gestrande zeeman die schipbreuk heeft geleden. Hij spoelt aan op een vreemde plek, waar de tijd lijkt stil te staan. Wanhopig zoekt hij manieren om het water weer op te gaan – een boot, een schip, een sloep, zelfs een kist zou hem goed van pas komen. Vaste grond onder zijn voeten is niets voor hem.
Maar het enige dat hij tegenkomt, zijn andere verloren zielen die aan hun eigen terugweg werken. Hij slaat hun toereikende handen van zich af, sterk in de ontkenning dat ook hij hier nog wel even rond zal dwalen. Uit alle macht probeert hij zijn kop boven water te houden. Langzamerhand begint hij in te zien dat het niet zo makkelijk zal gaan als hij dacht.
Een zeeman wordt niet nat is een muzikale, poëtische, beeldende voorstelling over rouw, in al haar vormen en maten. Verwacht rauwe teksten, kleine liedjes, zilte zeemannen, bulderende koren, grootse schepen en filmische beelden.
Over de maker
Floor van der Niet studeerde in 2025 af als muziektheatermaker aan het conservatorium ArtEZ Arnhem. Ze is performer, vocalist en multi-instrumentalist. Na vier jaar studie heeft locatietheater haar hart verovert. Wat die locatie is, binnen of buiten, maakt niet uit. Zolang het maar prikkelt, op scherp zet. Zo onderzoekt graag thema’s die iedereen meemaakt in het leven, maar door elk persoon heel anders ervaren kunnen worden. In haar afstudeervoorstelling ‘Een zeeman wordt niet nat’ ging ze op zoek naar de ruimte voor rouw in onze maatschappij. Door hier muziektheater van te maken, poogt ze het gesprek achteraf aan te gaan. Er hoeft geen oplossing te ontstaan, maar een beetje meer begrip voor elkaar, kan geen kwaad.
In de pers
"Het begin is gelijk verrassend als de vier uit de sloot naast het wandelpad opduiken en je meenemen, na hun laarzen geleegd te hebben van het slootwater, naar de oude molen. Ondertussen zingen ze over hun verlangen naar zee. De kleine melodica ’s, de saxofoon en gitaar versterken de melancholische sfeer van het verhaal. De oude molen vormt het decor waar voor korte muzikale scenes. "
"Direct bij aankomst op deze feeërieke plek ben je verkocht en kun je niet anders dan je volledig overgeven aan de filmische beelden die deze muzikale voorstelling oproepen."
SCENES
