We laten alles achter ons en doen alleen waar we zin in hebben. Want we kennen elkaar. We begrijpen elkaar. We weten hoe de hazen lopen. Niets is te dol. Dachten we.
Met een kofferbak vol stress en een caravan vol uitgestelde plannen trekken vier kameraden erop uit naar maakt-niet-uit-waar, als het maar ver weg is. Totdat het kompas op hol slaat, ieder in zijn eigen konijnenpijp zit en de caravan de caravan niet blijkt te zijn. Ze komen op een absurde locatie, een surreëel tafereel. Verwacht uitbundig muziektheater midden op het plein en een indrukwekkend arsenaal aan zelfgebouwde ‘audiomachines’.
In de voorstelling WAAN schuren feit en fantasie tegen elkaar aan, en blijkt het verrassend makkelijk te zijn om het spoor volledig bijster te raken. In een wereld waarin het absurdisme de werkelijkheid glorieus inhaalt, volgt Muziektheatergezelschap BOT de dwalende, zoekende mens die in de verwarring enig houvast probeert te vinden.
De één klampt zich vast aan wat de echte realiteit zou moeten zijn, terwijl de ander comfortabel wegdrijft in een parallelle fantasiewereld.
WAAN duwt spelers én publiek zonder pardon over de rand van wat werkelijk is, met de uiteindelijke vraag: Vinden we elkaar ooit nog, ergens?
Over de makers
Muziektheater BOT heeft vanaf zijn debuut in 2009 een markante eigen taal ontwikkeld van ongepolijste beeldenpoëzie, recht-voor-zijn-raap-theater met zelfgemaakt instrumentarium en kleine liedjes met een groot hart. BOT schuurt, raakt en roert zijn publiek.
BOT heeft zijn wortels in het beeldend theater en de kinetische kunst en combineert dat met een weids scala aan muzikale stijlen, gelardeerd met een stevige dosis humor.
Eerder zag je BOT op Karavaan Festival met de voorstellingen BRAS, RAMKOERS en LEK.
Credit: R den Engelsman – voorstelling: BRAS
In de pers
"Overal op het speelvlak gebeurt iets verrassends, ieder beeld is volstrekt origineel."
"Er zijn talrijke mooie visuele en ook muzikale vondsten, er is altijd veel om naar te kijken. "
"Met associatieve taal, afwisselend poëtisch en alledaags, bouwt Bot zo aan een weerbarstige, bluesy lofzang op lamlendigheid."
"BRAS is een roestig, ongepolijst cabaret dat piept, kraakt en klinkt als BOT."
Theaterkrant over BRAS
