Het Land van Nooit – het avontuur van Anne

Kennen jullie Anne Roos Rosa de Carvalho nog? Deze bijzondere, jonge theatermaakster zit bij ons in het talentontwikkelingstraject nadat ze in de allereerste Winterkaravaan het muziektheater Avé maakte. Voor Karavaan Festival 2017 werkte ze deze korte voorstelling uit tot een avondvullende Avé en in 2018 ontwikkelde ze voor Karavaan Festival de voorstelling ‘Een Vrouw en een Engel’. Tijdens Karavaan Festival 2019 kun je haar allernieuwste voorstelling verwachten: Het Land van Nooit.

We nemen je de aankomende maanden graag mee in de zoektocht en avonturen van Anne rondom het maken van deze splinternieuwe voorstelling. Zo stapte Anne pas geleden in de trein naar Interlaken voor een bezoek aan de conferentie van Aliens en Archeologie en het echte pretpark van de alternatieve wetenschapper Erich von Däniken.

Update 21-02-2019
DE LOCATIE –>

Erich’s pretpark in Nederland is gevonden! In Winkel bouwde Ger Leeghwater de afgelopen 35 jaar aan zijn Klein Kremlin: met grote fantasie, vakmanschap en vooral ook met zijn eigen handen. Samen met zijn echtgenoot Mientje ontving hij ons met open armen. Als je op deze plek komt aanrijden en alle kleurige torentjes doemen op, slaat direct je verbeelding op hol en neemt je fantasie de vrije loop. Wat een bijzondere match om straks als decor voor de voorstelling te dienen; Het Land van Nooit! En oh, wat kijk ik uit naar repeteren en maken op dit verrassende landgoed…
Wordt vervolgd.

Update 09-01-2019
DE HEENREIS –>

Anne:
“In de trein naar Interlaken kijk ik uit over de geeloranje vlammende herfstbladeren op de heuvels langs de Rijn. Ik probeer me voor te stellen wat ik straks op de conferentie voor A.A.S. zal aantreffen. De trein dendert door onder het ritme van mijn gedachten. Verderop in Zwitserland staar ik door het raam naar de gletsjermeren in de avondschemering en heb nog steeds dezelfde gedachten. Wat voor mensen komen er op zo’n conferentie? Is het oude jongens krentenbrood? Fanatici of geïnteresseerde vrijdenkers met zelfspot? Komen er mensen van buiten of is het een verkapte reünie? Hoeveel zal er gesproken worden over Archeologie en hoeveel over Aliens en UFO’s? Of zijn deze twee natuurlijk verbonden en loopt dit voortdurend door elkaar?

Anne in Zwitserland

En hoe zal het zijn om Erich von Däniken en zijn pretpark, twee factoren die in mijn makers-fantasie reeds een geheel eigen leven zijn gaan leiden, straks in het echt te zien. Zal dit mijn voorstellingsvermogen vergroten, de fascinatie verdiepen of alleen maar ontluisterend zijn, want zoveel minder theatraal dan mijn eigen fantasie? Zal het lukken Erich één-op-één te spreken te krijgen en zal mijn aanwezigheid als theatermaker op deze bloedserieuze conferentie geaccepteerd worden? Ik heb me in ieder geval vast ingeschreven voor het pastabuffet. Gesprekken ontstaan vast vanzelf als je samen voor een kom met tomatensaus staat.”

DE CONFERENTIE VAN ALIENS EN ARCHEOLOGIE –>

Anne:
“De conferentie is veel grootschaliger dan ik verwacht had en wat is het druk! Blijkbaar heeft Erich echt een hele grote achterban. Ik ontdek een weirde mix van aliens en pseudo-wetenschap, voelt als een parodie op een conferentie maar dan bloedserieus. En mensen staan uren in de rij voor een handtekening en foto van Erich.”

In de rij voor een handtekening van Erich…

“Ook veel jonge mensen hier die super gemotiveerd lijken. Zo sprak ik met deze aardige gasten die samen foto’s van Mars naspeuren op sporen van aliens en aangeven dat de traditie van Erich iedereen de kans geeft onderzoeker te zijn, vanuit de huiskamer, zonder dat je een academische titel hebt. Voor hen is het een hobby, maar wel een serieuze hobby. Al 15 jaar.”

DE ONTMOETING –>

Anne:
“Vandaag de maestro zelf ontmoet. Korter dan ik had gewild (het was een gekkenhuis daar) maar hij had sympathie en heeft beloofd dat ik nog een telefonisch interview mag doen. Het is een hele aparte man van dichtbij, een eindeloze energie en focus, met zijn 84 jaar geen spoor van vermoeidheid. Een soort vast programma dat elke vijf minuten opnieuw opstart en door-dieselt. Hij heeft priemende bruine ogen en een reptiel-achtig gezicht. Zou me niets verbazen als hij zelf een buitenaards lijntje heeft. En Erich is ongelooflijk zeker van zijn zaak, twijfelt niet. Nooit. Wel heeft ‘ie diepe wrevel naar iedereen die hem niet erkent. Wat me het meeste verbaast is de omvang van zijn hele operatie, het gebouw van zijn ‘pretpark’, de hoeveelheid reizen en activiteiten en de mensen die hem bezoeken. Waarom zou je jouw ideeën opgeven als je een perfect eigen universum inclusief volgelingen hebt gebouwd? Niet dus…”

Het pretpark van Erich in Interlaken, de locatie van de conferentie